SAĞLIĞINIZI ENGELLEMEYİN

08 Aralık 2013 Pazar, 23:05

Çok değil üç gün önce  03.12.2013 Dünya Engelliler Günü olarak el ele verip kutladık.”Engelli” sıfatını yakıştıramasakta  1 gün bile olsa yaralarına,eksik parçalarına ortak olmaya çalıştık. O gün herkes engellilere destek olma yarışı içinde değil miydi? Özellikle günün geçmesini ve yazımı sonrasında yazmayı uygun gördüm çünkü bir gün değil her gün onları düşünerek ,sahip çıkarak ve ortak olarak yaşamalıyız.

Engelliler Günü kutlanıyor fakat Engeller Bitiyor mu ? sorusuyla düşünceler kaosu arasına girdim.Türkiye de 8.5 Milyon Engelli yurttaşımız yaşam mücadelesi veriyor.Biz sadece bir kaçını yakınen tanıyor yada Dünya Engelliler Gününde ellerinden tutarak derdine ortak olmaya çalışıyoruz.Fakat Milyonlarca insan bizden ortaklık bekliyor bunun bilincinde miyiz? Sabah kalktığımızda güne başlarken ”bir ömürlüğüz” diyerek güne kaçımız tutunuyorki? Özürlülük, sosyal hayatı engelleyen bir kusur değil, desteklenmesi gereken bir durum olarak kabul edilmelidir. Çünkü yarın hangimizin başına ne geleceğini bilmiyoruz ve karambole yaşıyoruz. Bu noktada sizde takdir edersiniz ki ” şükretmeyi ihmal etmeyin” demekten daha uygun bir hatırlatma yapamam.

Sizlere ufak bir hikaye anlatmak istiyorum.Sene 2008 üniversite öğrencisi olarak devam ettiğim okuluma gidip dersime girmek için uyandığım bir sabah; baş dönmesi ve denge kaybı ile hastaneye gidecek mecali bile bulamamıştım.Hastaneye gittiğimde o güne kadar ismini bile bilmediğim bir rahatsızlık ile tanıştım ve doktorlar bana bu belirtiler şu hastalığın habercisi olabilir dediklerinde tek bir şey geçti aklımdan – dün neydim bugün ne oldum? olsun buna da şükür diyerek güçlü bir şekilde devam etmem gerekiyordu ,yaşanan hastane sahnelerini idrak etmeye.Günler günleri aylar ayları kovalarken birde baktım ki yürüyemeyen,konuşamayan,gözü görmeyen,eli ayağı tutmayan bir birey olmaya başlamıştım ki ben o güne kadar engelli olmanın ne demek olduğunu dahi bilmezdim,hayat bana hepsini bir anda yaşatmıştı. Şuan yazımı yazarken o anların her karesini tek tek gözümün önünden geçirerek yine  yeniden  şükrediyorum ,sağlıklı yaşam savaşını kazandığım için.

O günleri her anışımda, emekleyerek yürüdüğüm sahneler geliyor aklıma, yeniden gözüm görsün diye dua ettiğim ,ağlarken göz yaşımı görmeyi umut ettiğim zamanlar kısacası güne sağlıklı başladığım günlere özlemlerim geliyor ,saniyesi saniyesine her dakikası şerit şerit geçiyor aklımdan.Bu yaşanan rahatsızlık dönemi ne kattı bana ? Şimdi mi? Şuan sağlığım yerinde ,elim ayağım tutuyor, gözlerim görüyor ve benden zengini yok diyerek iyi düşüncelerle yaşıyorum her anı.Yaşadıklarım aklımın ucundan bile geçmezdi ama şu bir gerçek olmayacak hiçbir şey yokmuş bu hayatta.Ve burada bir paragraflık ufak bir hikayenin bana kattığı en büyük kazanç ise sağlığın herşeyden önemli olduğunu tecrübe etmek oldu.

Biz insanlar genellikle büyük boyutlarda evet hatta devasa boyutlarda düşünüyoruz ve bu nedenle de önemli ayrıntıları gözden kaçırıyoruz. Örneğin her gün yaşamamızı sağlayan trilyonlarca vücut hücrelerimiz.  Vücudumuzun ve ruhumuzun günlük yaşamın meydan okumalarına karşı koyabilmesi için hücrelerimizi gerektiği biçimiyle takviye ediyor muyuz? Bilfiil sağlıklı yaşıyor muyuz? Bunları kendimize sorup eksik cevapları tamamlamalıyız.Bugün geç değil ama yarın çok geç olabilir bunu unutmayalım.          Önümüzde duran milyonlarca engelli vatandaşımızın dramına göz atıp, kulak verip el uzatmayı ihmal etmeyelim.Engelleri kaldıralım;bu yazımda yaşamın gerçeklerine dip not düşerek sizlere sağlınızla ilgili tek bir öneride bulunabilirim” sağlığınızı engellemeyin”.

Diğer Haberler

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir